ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

268

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) اين حارث همان مقاعس بن عمرو بن كعب بن ثعلب بن زيد منات بن تميم است . كنيهء خليف ابو بكر است و اين كنيه را استادش محمد بن سيرين به او داده است ، او موهاى سپيد خود را اندكى رنگ مىكرد ، خليف پيش از كشته شدن ابراهيم بن عبد الله بن حسن در بصره به سن شصت و يك سالگى در گذشته است . ابو ذبيان نامش خليفة و نام پدرش كعب است . ابو دلان نامش حيان و نام پدرش يزيد و محدثى كم حديث بوده است . ابو ايوب نامش عبد الله و پسر ابو سليمان و از آزاد كردگان و وابستگان عثمان بن عفان بوده است ، حماد بن سلمه و اسحاق بن عثمان از او روايت كرده‌اند . خالد بن مهران حذّاء « 1 » كنيه‌اش ابو مبارك و آزاد كرده و وابستهء خاندان عبد الله بن عامر بن كريز از قبيلهء قريش است ، او موزه گر و كفش دوز نبوده ولى چون با آن گروه نشست و برخاست داشته است به اين لقب نامور شده است . گويد فهد بن حيان قيسى مىگويد * خالد هيچ‌گاه كفش دوزى نكرده و چون مىگفته است چنين گام برداريد به آن لقب نامور شده است ، گويد خالد محدثى مورد اعتماد و

--> ( 1 ) صيغهء بيان شغل به معنى موزه‌گر و كفشدوز است .